Tehafutut Tehafut (Tutarsızlığın Tutarsızlığı), İbn Rüşd'ün (Averroes) Gazali'nin Tehafut el-Felasife'sine (Filozofların Tutarsızlığı) bir reddiyesidir. Bu eser, İslam felsefesi tarihindeki en önemli metinlerden biridir ve felsefe ile din arasındaki ilişkiyi ele almasıyla ünlüdür. İbn Rüşd, Gazali'nin felsefeye yönelik eleştirilerini çürütmek ve Aristotelesçi felsefeyi İslam inancıyla uyumlu hale getirmek amacıyla bu eseri kaleme almıştır. Kitap, özellikle felsefi akıl yürütme, Tanrı'nın sıfatları, evrenin ezeliliği ve ruhun ölümsüzlüğü gibi konularda yoğunlaşır. İbn Rüşd, Gazali'nin felsefeye yönelik argümanlarını çürütmek için mantıksal analizler yapar ve Aristoteles'in felsefesini savunur. Kitapta, Gazali'nin metafizik, kozmoloji, ve epistemoloji alanlarındaki görüşlerine karşı detaylı eleştiriler sunulur. İbn Rüşd, Gazali'nin bazı konularda yeterli bilgiye sahip olmadığını veya mantıksal hatalar yaptığını iddia eder. Eserin temel teması, felsefenin İslam inancıyla çelişmediği, aksine inancı anlamak için bir araç olduğudur. İbn Rüşd, felsefi düşüncenin İslam'ın öğretileriyle uyumlu olduğunu ve Müslümanların felsefeyi öğrenmeleri gerektiğini savunur. Hedef okur kitlesi, felsefeye ilgi duyan, İslam düşüncesini derinlemesine anlamak isteyen ve felsefe ile din arasındaki ilişkiyi merak eden kişilerden oluşur. Kitap, aynı zamanda, İslam felsefesi, Orta Çağ felsefesi ve Aristotelesçilik üzerine çalışan akademisyenler ve araştırmacılar için de önemli bir kaynaktır. Benzer kitaplar arasında Gazali'nin Tehafut el-Felasife'si, İbn Sina'nın (Avicenna) Felsefesi ve Aristoteles'in Metafizik'i sayılabilir. Bu eser, felsefi tartışmaların yanı sıra, İslam dünyasındaki düşünce özgürlüğü ve bilimsel araştırmaların gelişimi açısından da önemlidir. İbn Rüşd'ün bu eseri, sonraki dönemlerdeki birçok düşünürü etkilemiş ve İslam dünyasında felsefenin yeniden canlanmasına katkı sağlamıştır. Eserin içeriği, felsefi kavramların karmaşıklığı ve derinliği nedeniyle, okuyuculardan belirli bir felsefe bilgisi ve entelektüel çaba gerektirir. Ancak, felsefe ve İslam düşüncesi arasındaki ilişkiyi anlamak isteyen herkes için değerli bir kaynaktır.

İbn Rüşd, Batı dünyasında Averroes olarak bilinen, 12. yüzyıl İslam dünyasının önde gelen filozof, hekim, hukukçu ve astronomlarından biridir. Tam adı Ebu'l-Velid Muhammed bin Ahmed bin Muhammed bin Rüşd'dür. 1126 yılında Kurtuba'da (Cordoba, İspanya) doğmuş ve 1198 yılında Marakeş'te (Fas) vefat etmiştir. İbn Rüşd, Aristoteles felsefesini İslam dünyasına tanıtan ve yorumlayan en önemli figürlerden biridir. Aynı zamanda, tıp alanında da önemli çalışmalar yapmış ve çeşitli bilimsel çalışmalara imza atmıştır. Yazım üslubu, analitik, mantıksal ve sistematiktir. Aristoteles'in eserlerini yorumlarken, metinleri titizlikle analiz eder ve kendi felsefi görüşlerini sunar. Yazılarında netlik ve açıklık ön plandadır. İbn Rüşd'ün önemli eserleri arasında Tehafutut Tehafut'un yanı sıra, Aristoteles'in eserlerine yazdığı yorumlar, tıp üzerine yazdığı kitaplar ve İslam hukuku üzerine yazdığı eserler bulunur. Özellikle Aristoteles'in Metafizik, Fizik, Ruh Üzerine ve Politika gibi eserlerine yazdığı yorumlar, onun felsefi düşüncesinin anlaşılması açısından kritik öneme sahiptir. İbn Rüşd, eserlerinde felsefe ile dini uzlaştırmaya çalışmış ve felsefenin İslam inancıyla çelişmediğini savunmuştur. İbn Rüşd, yaşadığı dönemde siyasi baskılara maruz kalmış ve eserleri nedeniyle eleştirilmiştir. Ancak, düşünceleri sonraki dönemlerde büyük etkiler yaratmış ve Batı'da Rönesans'ın başlamasına katkı sağlamıştır. İbn Rüşd'ün eserleri, özellikle Avrupa'da, Aristoteles felsefesinin yeniden canlanmasında ve skolastik düşüncenin gelişiminde önemli bir rol oynamıştır. İbn Rüşd, felsefi mirasıyla, hem İslam dünyasında hem de Batı dünyasında önemli bir entelektüel figür olarak kabul edilir. İbn Rüşd'ün eserleri, günümüzde de felsefe, tarih ve İslam araştırmaları alanında önemli bir kaynak olarak kullanılmaya devam etmektedir.