Abdulhak Şinasi Hisar'ın "Geçmiş Zaman Fıkraları" adlı eseri, yazarın nostaljik bir yaklaşımla geçmişin İstanbul'unu ve insanlarını anlattığı, edebiyatımızın önemli eserlerinden biridir. Kitap, adından da anlaşılacağı gibi, geçmiş zamanlara ait anıları, gözlemleri ve fıkraları bir araya getirir. Hisar, bu eserinde, İstanbul'un eski semtlerini, konaklarını, yaşam tarzlarını ve insan ilişkilerini, zarif ve incelikli bir dille okuyucuya sunar. Eserin temel teması, geçmişe duyulan özlem, değişen zamanın izleri ve insan hayatının farklı evreleridir. Hisar, geçmişi idealize etmekten ziyade, o dönemin güzelliklerini, farklılıklarını ve insan ilişkilerindeki samimiyeti vurgular. Kitaptaki fıkralar, genellikle geçmişte yaşanmış olaylardan, insanların günlük yaşamlarından ve dönemin sosyal hayatından kesitler sunar. Bu fıkralar aracılığıyla, okuyucu, o dönemin insanlarının düşünce yapılarına, değerlerine ve yaşam biçimlerine tanıklık eder. "Geçmiş Zaman Fıkraları", sadece bir anı kitabı olmanın ötesinde, aynı zamanda bir dönem romanı niteliği taşır. Hisar, eserinde, İstanbul'un kozmopolit yapısını, farklı kültürlerin bir arada yaşama biçimlerini ve insanların arasındaki ilişkileri de gözler önüne serer. Kitabın hedef okur kitlesi, edebiyata ilgi duyan, geçmişe özlem duyan ve İstanbul'un tarihi ve kültürel zenginliklerini merak eden okuyuculardır. Eser, aynı zamanda, Türk edebiyatına ilgi duyan ve farklı yazarların eserlerini keşfetmek isteyen okuyucular için de bir rehber niteliğindedir. "Geçmiş Zaman Fıkraları" ile benzer temaları işleyen ve aynı dönemde yazılmış diğer eserler arasında Yahya Kemal Beyatlı'nın "Kendi Gök Kubbemiz" ve "Eski Şiirin Rüzgarıyla" adlı eserleri, Ahmet Hamdi Tanpınar'ın "Huzur" ve "Saatleri Ayarlama Enstitüsü" adlı romanları, ve Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu" adlı eseri sayılabilir. Bu eserler de, geçmişe duyulan özlemi, değişen zamanın etkilerini ve insan hayatının farklı yönlerini ele alır. Ayrıca, Hisar'ın diğer eserleri olan "Fahim Bey ve Biz" ve "Ali Nizami Bey'in Alafrangalığı ve Şeyhliği" de, yazarın aynı temaları farklı açılardan ele aldığı ve edebiyatseverler tarafından ilgiyle karşılanan eserleridir.

Abdulhak Şinasi Hisar, 1887 yılında İstanbul'da doğmuş, Türk edebiyatının önemli yazarlarından biridir. Edebiyat dünyasına şair olarak adım atan Hisar, daha sonra öykü, anı ve roman türlerinde de eserler vermiştir. Hisar'ın yazım üslubu, zarif, incelikli ve nostaljik bir özellik taşır. Eserlerinde, geçmişe duyulan özlem, İstanbul'un tarihi ve kültürel zenginlikleri, insan ilişkileri ve değişen zamanın etkileri gibi temaları işler. Hisar, dili ustalıkla kullanır, betimlemeleriyle okuyucuyu adeta o döneme taşır ve karakterlerini derinlemesine analiz eder. Yazarın en önemli eserleri arasında "Fahim Bey ve Biz", "Geçmiş Zaman Fıkraları" ve "Ali Nizami Bey'in Alafrangalığı ve Şeyhliği" sayılabilir. "Fahim Bey ve Biz", İstanbul'un değişen yaşam tarzını ve farklı sosyal katmanlarını konu alan bir romanıdır. "Ali Nizami Bey'in Alafrangalığı ve Şeyhliği" ise, batılılaşma sürecindeki Türk toplumunun çelişkilerini ve farklı yaşam biçimlerini ele alır. Hisar, eserlerinde, İstanbul'un eski semtlerini, konaklarını, yaşam tarzlarını ve insan ilişkilerini detaylı bir şekilde anlatır. Yazar, aynı zamanda, Türk edebiyatına önemli katkılarda bulunmuş ve birçok edebiyatçı tarafından takdir edilmiştir. Abdulhak Şinasi Hisar, eserleriyle, Türk edebiyatına kalıcı bir miras bırakmıştır. Hisar, eserlerinde, geçmişe duyduğu özlemi, İstanbul'un güzelliklerini ve insan hayatının farklı evrelerini anlatırken, aynı zamanda, okuyucularına derin düşünceler ve duygular da aşılar. Hisar, yaşadığı dönemde, edebiyat dünyasında önemli bir yer edinmiş ve eserleriyle Türk edebiyatına değer katmıştır. Hisar, 1963 yılında İstanbul'da hayatını kaybetmiştir.