Ariflerin Tevhidi, Abdulgani En Nablusi'nin kaleme aldığı, tasavvufi düşünceyi ve İslam inancının temelini derinlemesine inceleyen önemli bir eserdir. Kitap, özellikle Allah'ın birliği (Tevhid) kavramını, ariflerin (bilgelerin) bakış açısıyla ele alır. Nablusi, bu eserinde, Tevhid'in sadece zihinsel bir kabulden öte, kalpte hissedilmesi ve hayatın her alanına yansıması gereken bir gerçeklik olduğunu vurgular. Kitap, Tevhid'in farklı boyutlarını, tasavvufi terminoloji ve derin manalarla açıklar.

Ariflerin Tevhidi'nin temel teması, Allah'a yakınlaşma, O'nu tanıma ve O'na teslim olma üzerine kuruludur. Nablusi, eserde, insanın manevi yolculuğunda karşılaşabileceği engelleri, bu engellerin aşılma yollarını ve Tevhid'e ulaşmanın pratik yöntemlerini anlatır. Kitap, aynı zamanda, insanın kendi iç dünyasıyla, evrenle ve Yaratıcı ile kurduğu ilişkiyi derinlemesine inceler. Nablusi, Tevhid'in sadece teorik bir bilgi olmadığını, aynı zamanda bir yaşam biçimi olduğunu ve bu yaşam biçiminin insanı ahlaki olgunluğa, huzura ve mutluluğa ulaştırdığını savunur. Eser, tasavvufi öğretilerin yanı sıra, İslam felsefesi, ahlak ve edebiyat alanlarından da beslenir. Nablusi, ayetler, hadisler, hikmetli sözler ve tasavvufi şiirler aracılığıyla okuyucuyu bilgilendirir ve etkiler.

Kitabın hedef okur kitlesi, tasavvufa ilgi duyan, manevi arayış içinde olan, İslam inancını derinlemesine anlamak isteyen ve Allah'a yakınlaşmak isteyen kişilerdir. Ariflerin Tevhidi, sadece akademik bir eser olmanın ötesinde, okuyucuyu manevi bir yolculuğa çıkarır ve onlara rehberlik eder. Kitap, tasavvufi kavramları ve düşünceleri anlaşılır bir dille anlatarak, farklı seviyelerdeki okuyuculara hitap eder. Eser, özellikle tasavvufi literatüre yeni başlayanlar için önemli bir kaynak olabilir.

Ariflerin Tevhidi'ne benzer eserler arasında, İbn Arabi'nin Fusus el-Hikem'i, Mevlana Celaleddin Rumi'nin Mesnevi'si, Gazali'nin İhya'u Ulumiddin'i ve İmam Rabbani'nin Mektubat'ı sayılabilir. Bu eserler de Tevhid, tasavvuf, ahlak ve maneviyat konularını ele alır. Ancak, Ariflerin Tevhidi, Nablusi'nin özgün yorumları ve tasavvufi bakış açısıyla diğerlerinden ayrılır. Nablusi, eserinde, tasavvufi öğretileri modern zamanların sorunlarına ve insanlığın ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde yorumlar. Ayrıca, Nablusi'nin eserleri, özellikle Arap dünyasında ve tasavvuf çevrelerinde büyük bir etki yaratmıştır.

Abdulgani En Nablusi, 1641 yılında Şam'da doğmuş, 18. yüzyılın önemli İslam alimlerinden, mutasavvıflarından ve yazarlarından biridir. Nablusi, zengin bir ilim ve irfan geleneğinin içinde yetişmiş, tasavvuf, fıkıh, hadis, tefsir, edebiyat ve tıp gibi çeşitli alanlarda eserler vermiş çok yönlü bir şahsiyettir. Onun yazım üslubu, derin bilgisi, tasavvufi coşkusu ve edebi yeteneğiyle dikkat çeker. Nablusi, eserlerinde, tasavvufi düşünceyi, İslam'ın temel öğretileriyle uyumlu bir şekilde sunar. Onun üslubu, hem akademik titizlik taşır hem de okuyucuyu etkileyen bir akıcılığa sahiptir.

Nablusi'nin en önemli eserleri arasında, Ariflerin Tevhidi'nin yanı sıra, Divan-ı Nablusi (şiir divanı), El-Hakikat ve'l-Mecaz (hakikat ve mecaz üzerine), Tıbb-ı Nebevi (peygamber tıbbı) ve tasavvufi risaleler bulunmaktadır. Eserleri, farklı dillerde yayınlanmış ve İslam dünyasında geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmıştır. Nablusi, özellikle tasavvufi öğretilerin anlaşılmasına ve yayılmasına büyük katkılar sağlamıştır. Onun eserleri, tasavvufi düşüncenin derinliğini ve zenginliğini yansıtır.

Abdulgani En Nablusi, yaşadığı dönemde, Şam'da saygın bir alim ve kanaat önderi olarak tanınmıştır. Onun ilmi ve manevi kişiliği, toplum üzerinde büyük bir etki bırakmıştır. Nablusi, sadece bir yazar değil, aynı zamanda bir öğretmen, vaiz ve toplum önderiydi. Onun öğrencileri, onun öğretilerinden etkilenerek, tasavvufi düşüncenin yayılmasına katkıda bulunmuşlardır. Nablusi, 1731 yılında Şam'da vefat etmiştir. Onun mirası, eserleri ve öğretileri aracılığıyla günümüze kadar ulaşmış ve İslam dünyasında etkisini sürdürmektedir.